Twee mannen, Benigno Martín (Javier Cámara) en Marco Zuluaga (Darío Grandinetti) zijn verliefd. Op zich niets bijzonders, alleen beide vrouwen waar het om gaat liggen in coma. Alicia (Leonor Watling) is een jonge balletdanseres die vier jaar daarvoor een ongeluk heeft gehad en sinds die tijd in coma ligt. Ze wordt liefdevol verzorgd door Benigno die eigenlijk best gelukkig is met de situatie. Hij praat tegen haar, masseert, leest voor en laat foto’s zien. Zijn naieve kijk op de liefde is zowel bevreemdend als aandoenlijk.

Marco beleeft de liefde op een bijna tegenovergestelde manier. De vrouw van wie hij houdt is Lydia González (Rosario Flores) een vrouwelijke toreador die tijdens een gevecht in de arena zwaar gewond raakt. Ondanks zijn rationele benadering – hij vind het onzin om tegen iemand die klinisch dood is te praten – komt hij dagelijks op bezoek in het ziekenhuis.

Hable Con Ella laat een mooi beeld zien van de liefdesbeleving van twee totaal verschillende individuen zonder in de valkuil van overdreven romantiek te vallen. Dario Grandinetti speelt zijn rol vakkundig, maar Javier Camara steelt de show door zijn personage met een soort waardigheid te spelen waardoor zijn karakter geen moment belachelijk wordt. Verder springt het stukje stomme film over de krimpende minnaar eruit. Dat is werkelijk een stukje prachtige tragikomische cinema.