Tony Scott, het zwakkere broertje van Ridley verrijkte ons leven met pareltjes als Days of Thunder, Top Gun en in een later stadium Déjà vu en Domino. Denzel Washington verdiende goud geld aan het bestaan van Tony, en de graffitifabriek en cgi editors draaiden overuren dankzij hem. Explosies van kleur, ontploffingen en geweren, Michael Bay schijnt Tony's halfbroer te zijn. De man, de legende, keek ooit Badlands, een film van een écht goede regisseur, Terrence Malick. Hij dacht, dat kan ik ook, een koppel van onaangepaste burgers die van de ene op de andere dag in een wereld van dood en geweld belandden. Voor het gemak nam hij de soundtrack ook over.

Het leverde al met al zowaar Tony’s beste film op, want True Romance is zeer vermakelijk. De eendagsvlieg Christian Slater en miss Arquette zijn een leuk stel als comic book shopkeeper en escort girl. Ze raken in de problemen via de pooier van de laatste, een hilarisch gespeelde Wigger (blanke nep gangster) die anno 1993 zijn tijd ver voor was, tegenwoordig praten halve Vinex wijken met rastafari accent en dito kleding, al is de bijbehorende muziek wel meer hardcore hiphop geworden.

Nadat Slater zich ontdoet van de prachtig geacteerde pooier Drexl raken Clarence en Alabama (een plus voor die namen) verwikkeld in een drugsroof, ze zijn trotse bezitter van kilo’s onversneden cocaine. Hoewel ik deze film in het tijdsframe van de toen opkomende Tarantino zie, en ik geen fan ben van zijn thematiek, heeft True Romance een paar aardige scenes in petto.

Wat te denken van Christopher Walken als Siciliaan, die van Dennis hopper te horen krijgt dat zijn eiland ooit bewoond werd door een schoon Arisch volk van blondharigen, maar de vrouwen teveel bezoek kregen van Afrikaanse indringers. Met andere woorden, de italo gangsters zijn half zwart. Dit bericht schiet hun in het verkeerde keelgat, de maffiosi voldoen verder aan de Tarantino clichés.

Het is aandoenlijk hoe de tortelduifjes Slater en Arquette proberen om te ontsnappen en de drugs willen verkopen via wat Hollywood jongens in LA. Een paar Bret Easton Ellis achtige yuppen in een snelle mercedes zetten uiteindelijk een deal op, die ontaard in totale chaos. Die yuppen zijn echt komisch, en gaar. De minirol van Brad Pitt is ook monsterlijk, de gangsters vallen hem tijdens zijn marhijuana sessies en tv kijken steeds lastig. Hij blijft vriendelijk, en stoned!

Lekker sfeertje, erg leuke bijrollen, maar de onkunde van Tony Scott sijpelt toch door tegen het einde. De film eindigt lomp en ongeïnspireerd. Misstaat niet in mijn kast, gewoon als opwarmertje voor Natural Born Killers e.d.

6.5