Mississippi, jaren `60. De blanke welgestelde wannabe-journaliste Skeeter (Emma Stone) kan het niet langer aanzien hoe de zwarte dienstmeiden worden ge(of mis)bruikt door hun bazen. Ze vraagt aan één van de dienstmeiden of ze haar verhaal wilt doen in een boek dat Skeeter over hun levens en de misstanden waarmee ze te maken hebben, wilt schrijven.

Het feit dat het boek van Kathryn Stockett waarop deze film gebaseerd is een bestseller in Amerika werd nadat het werd aangeprezen door Oprah Winfrey, zegt eigenlijk alles wat je moet weten. Het is inderdaad een tranentrekker, een triest verhaal. En dus perfect voor Hollywood en voor de Oscar race. Want daar lijkt de film toch echt geknipt. Het is allemaal natuurlijk wel erg glad gestreken en opgepoetst: de kostuums zien er wel érg mooi en glad uit, de blanke dames dragen allemaal net wat te veel make-up, de huizen zijn net wat te groot en (hoe erg het ook is om te zeggen) zijn de zwarte dienstmeiden allemaal nog net wat te vrolijk en te gepolijst.

Ook voor het acteerwerk zullen de verschillende hoofdrolspeelsters prijzen in de wacht gaan slepen. The Help uit de titel wordt ontzettend sterk en met overtuiging gespeeld door Viola Davis. Ook laat Emma Stone, eindelijk, zien ook in een zwaardere rol haar vrouwtje te kunnen staan. Maar persoonlijk vond ik Bryce Dallas-Howard als de intens gemene en racistische bazin het beste van allemaal. Een rol om van te gruwen maar wel desondanks wel één die iedere scene de aandacht weet te trekken. Geweldig.

Een ontzettend degelijk drama dus, dat uiteraard voorspelbaar is maar bovenal zeer sterk is geacteerd. Dat is dan ook de grote aantrekkingskracht van het geheel.

8,0/10