Batman & Robin (Joel Schumacher, 1997)

Batman & Robin. De Batman film die me nog het meeste bijstond, omdat ik deze zelfs toen ik jonger was al enorm raar en slecht vond. Nu ik de film voor het eerst sinds jaren weer eens zag heb ik een aantal keer m'n hoofd geschud, met de handen in het haar gezeten en onnozel gelachen over de belachelijkheid van deze film. Jezus mensen, wat is dit een slechte en dieptrieste film zeg. Als je nou zou zeggen dat de film van zichzelf weet dat deze zo slecht is en hier probeert op in te spelen zou ik het nog kunnen vergeven, maar de film probeert op momenten echt serieus te zijn en dat kan echt niet.

Als eerste hebben we dit maal George Clooney als Batman en ik kan weinig anders zeggen dat hij echt ongelofelijk miscast is. Clooney is Batman noch Wayne. Hij wordt bijgestaan door Robin, welke wat identiteitsproblemen heeft en nóg irritanter is dan in de vorige film. Aan het einde, om het feest compleet te maken, wordt ook nog even Batgirl (Alicia Silverstone) geïntroduceerd, de ultieme fuck you naar de kijkers en eventuele fans van de serie. Belachelijk. Ook dit maal mogen onze helden (ahum) het opnemen tegen meerdere schurken zoals Uma Thurman als Poison Ivy, een doorgedraaide wereldverbeteraar met een voorliefde voor de flora en haar handlanger Bane. Maar natuurlijk is er ook het aller, allergaafste aan de film.. MR. FREEZE! Jawel! Het is Arnold Schwarzenegger als coole wetenschapper die z'n vrouw wil redden en om dit te bereiken de hele stad van Gotham wil bevriezen!(wat?) Zijn hele rol is een opsomming van foute, foute, foute opmerkingen met de woorden Cool, Ice of Freeze erin. Alsof de schrijvers een hele stapel met slechte puns hadden opgeschreven en Schumacher dit per ongeluk zag als het script van Schwarzenegger.

Goed, veel meer wil ik er niet over kwijt. Dit is de meest beschamende toevoeging aan de Batman films.

2.5